• Starzenie wewnątrzpochodne – to proces uwarunkowany genetycznie, przebiegający stopniowo i niezależnie od środowiska zewnętrznego. Jego przebieg wynika ze zmian zachodzących w strukturze i funkcjonowaniu komórek skóry oraz w ich komunikacji międzykomórkowej. Naturalne starzenie powoduje stopniową utratę jędrności, spadek produkcji kolagenu i elastyny oraz wolniejsze tempo regeneracji naskórka. 

• Starzenie zewnątrzpochodne – powstaje w wyniku działania czynników środowiskowych, a szczególnie ekspozycji na promieniowanie UV, dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza, stres oksydacyjny oraz niezdrowy styl życia. Skóra narażona na te czynniki znacznie szybciej traci młody wygląd – pojawiają się głębokie zmarszczki, przebarwienia i wiotkość. 

Starzenie wewnątrzpochodne – mechanizmy komórkowe 

• Skracanie telomerów: Telomery to końcowe fragmenty chromosomów, które chronią materiał genetyczny podczas podziałów komórkowych. Wraz z każdym podziałem telomery stają się coraz krótsze, aż w końcu osiągają długość uniemożliwiającą dalszą replikację komórki. Utrata tej ochrony prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego lub apoptozy (programowanej śmierci komórki). W skórze proces ten dotyczy zarówno keratynocytów w naskórku, jak i fibroblastów w skórze właściwej, co skutkuje osłabieniem jej struktury, zmniejszoną produkcją kolagenu, a w efekcie – powstawaniem zmarszczek i utratą gładkości. 
• Senescencja komórkowa: Komórki, które przestały się dzielić z powodu skrócenia telomerów lub uszkodzeń DNA, przechodzą w stan senescencji. Senescentne komórki nie pełnią już swoich pierwotnych funkcji, lecz zaczynają wydzielać do otoczenia szereg prozapalnych cytokin, enzymów i wolnych rodników. Te substancje przyczyniają się do rozkładu macierzy zewnątrzkomórkowej, a więc degradacji kolagenu i elastyny. Skutkiem jest utrata elastyczności skóry, pojawienie się zmarszczek oraz przewlekłe, niskopoziomowe stany zapalne, które dodatkowo pogarszają jej stan. 
• Uszkodzenia DNA: Komórki skóry przez całe życie poddane są działaniu czynników uszkadzających DNA, takich jak promieniowanie UV, wolne rodniki, czy dym papierosowy. W młodym wieku mechanizmy naprawcze skutecznie eliminują większość defektów, jednak z wiekiem ich efektywność spada. Nagromadzenie uszkodzeń sprawia, że komórki tracą zdolność do prawidłowego funkcjonowania, pojawiają się mutacje, a procesy regeneracyjne zostają zaburzone. Uszkodzone komórki mogą także inicjować procesy nowotworowe, co czyni ochronę przed uszkodzeniami DNA kluczową w profilaktyce zarówno starzenia, jak i chorób skóry. 
• Stres oksydacyjny: Wolne rodniki, powstające m.in. podczas oddychania komórkowego, a także pod wpływem promieniowania UV czy zanieczyszczeń, powodują uszkodzenia białek, lipidów oraz materiału genetycznego w komórkach skóry. Organizm dysponuje mechanizmami antyoksydacyjnymi, które neutralizują szkodliwe cząsteczki, lecz z wiekiem ich wydajność spada. Przewlekły stres oksydacyjny prowadzi do degradacji włókien kolagenowych, przyspieszając powstawanie zmarszczek i utratę jędrności, a także osłabia barierę ochronną skóry. 
• Zmiany w ekspresji genów: Starzenie się komórek skóry obejmuje także zmiany w sposobie odczytywania i realizacji informacji genetycznej. Ekspresja genów regulujących procesy naprawcze, produkcję kolagenu, elastyny czy odpowiedź na stres oksydacyjny ulega stopniowemu zaburzeniu. Skutkiem są wolniejsze procesy regeneracyjne, osłabienie funkcji ochronnych skóry oraz widoczne oznaki starzenia takie jak suchość, przebarwienia i zmiany w strukturze naskórka. 

Starzenie zewnątrzpochodne – wpływ środowiska na skórę 

• Promieniowanie UV: Nadmierna ekspozycja na słońce to najważniejszy czynnik zewnętrzny przyspieszający starzenie skóry. Promieniowanie UVA i UVB uszkadza DNA komórek, zaburza syntezę kolagenu oraz destabilizuje strukturę skóry. Skutkiem są nie tylko zmarszczki i przebarwienia, ale także większe ryzyko rozwoju nowotworów skóry. Dodatkowo, UV indukuje powstawanie wolnych rodników, które potęgują stres oksydacyjny i prowadzą do przewlekłego stanu zapalnego. 
• Zanieczyszczenia i dym tytoniowy: Kontakt skóry z zanieczyszczonym powietrzem oraz substancjami toksycznymi zawartymi w dymie papierosowym powoduje mikrouszkodzenia, przewlekły stan zapalny oraz obniżenie aktywności mechanizmów naprawczych. Skóra szybciej traci wodę, staje się cieńsza, mniej elastyczna i podatna na uszkodzenia. Toksyny przyspieszają rozkład kolagenu i elastyny, pogłębiając oznaki starzenia. 
• Stres: Przewlekły stres psychiczny powoduje w organizmie wzrost poziomu kortyzolu – hormonu, który zaburza procesy regeneracyjne skóry, osłabia barierę ochronną oraz zwiększa podatność na stany zapalne. Stres nasila także produkcję wolnych rodników, przyspieszając degenerację komórek i prowadząc do szybszego pojawienia się oznak starzenia skóry.